In de Sp!ts stond een prachtig artikel over het exotische Engels dat Chinezen produceren als ze teksten iets te letterlijk vertalen – zoals op de menukaart van een restaurant: Good to eat mountain (zal wel erg veel zijn?). Dat tussenproduct heet Chinglish en bevindt zich in het gezelschap van Japlish, Konglish, Singlish en Hinglish.
Men denkt zelfs dat dit kan uitgroeien tot een universele taal, het Panglish.
Dat zal zo’n vaart niet lopen, dus voorlopig genieten we van

Chinglish